tag:blogger.com,1999:blog-133915782011-12-01T08:53:08.004-08:00నల్లమోతు శ్రీధర్noreply@blogger.comBlogger211100tag:blogger.com,1999:blog-13391578.post-13657364136847593282010-12-02T21:21:00.000-08:002010-12-02T21:36:16.286-08:00ఇటీవలి కాలంలో గూగుల్ ఆండ్రాయిడ్ ఆపరేటింగ్ సిస్టమ్ ఆధారితమైన ఫోన్లు మార్కెట్లో విరివిగా లభిస్తున్నాయి. లేటెస్ట్ కెర్నల్ తో Windows Mobile 7ని కలిగి HTC HD 7 వంటి ఫోన్లను, iPhone OS4 ఫోన్లకు ధీటుగా మార్కెట్లో నిలుస్తున్న ఆండ్రాయిడ్ ఫోన్ల స్వరూపాన్ని ఏమాత్రం వీటిపై అవగాహన లేని వారి కోసం పరిచయం చేయడానికై తెలుగులో ఆడియో వివరణతో ఒక వీడియో తయారు చేశాను ఆసక్తి ఉన్నవారు ఈ క్రింద చూడగలరు.<br /><br />- నల్లమోతు శ్రీధర్<br /><br /><br />మరో విషయం ఈరోజు శుక్రవారం (3 డిసెంబర్ 2010) ETV2 సఖిలో మధ్యాహ్నం 2.35 నుండి 2.45 గంటల వరకూ నా ప్రోగ్రామ్ ని మిత్రులు చూడవచ్చు. <br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/-gJ_RINC2Y8?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/-gJ_RINC2Y8?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13391578-1365736413684759328?l=sridharcera.blogspot.com' alt='' /></div>నల్లమోతు శ్రీధర్noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-13391578.post-15973761860170598622010-11-30T21:07:00.001-08:002010-11-30T21:10:37.022-08:00ఆన్ లైన్ ద్వారా డెబిట్, క్రెడిట్, ఇంటర్నెట్ బ్యాంకింగ్ మార్గాల ద్వారా చెల్లింపులు చేస్తూ మనకు కావలసిన వస్తువలను ఆర్డర్ చేసి నేరుగా ఇంటికే డెలివర్ అయ్యేలా ఎలా తెప్పించుకోవచ్చో ఇటీవల ETV2 Sakhi ప్రోగ్రామ్ లో నేను చేసిన ఓ ఎపిసోడ్ వీడియోని ఇక్కడ పొందుపరుస్తున్నాను. ఇందులో స్టెప్ బై స్టెప్ క్లియర్ గా వివరించడం జరిగింది. స్పీకర్లు ఆన్ చేసుకుని చూడగలరు.<br /><br />నేను చేసిన మరిన్ని టివి షోలను చూడాలంటే.. <a href="http://youtube.com/nallamothu">http://youtube.com/nallamothu</a> అనే లింక్ ని విజిట్ చేయండి.<br /><br /><br /><object width="640" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/FJMLtdBQJfc?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/FJMLtdBQJfc?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13391578-1597376186017059862?l=sridharcera.blogspot.com' alt='' /></div>నల్లమోతు శ్రీధర్noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13391578.post-36803885662635356902010-11-26T08:34:00.000-08:002010-11-26T11:29:39.845-08:00మీకు నచ్చిన వెబ్ పేజీ లను, స్వంత బ్లాగులను PDF ఫైళ్లుగా చేసుకోవడం ఎలాగో "నల్లమోతు శ్రీధర్ సాంకేతికాలు" అనే నా టెక్నికల్ బ్లాగ్ లో 2007లోనే వివరంగా రాశాను. ఈ ప్రొసీజర్ పై అవగాహన లేని వారి కోసం తెలుగులో నా వాయిస్ వివరణతో ఈ క్రింద ఓ వీడియో తయారు చేశాను. మీ కంప్యూటర్ స్పీకర్లు ఆన్ చేసుకుని వింటూ వీడియో చూస్తే అంతా మీకే అర్థమవుతుంది. PDF ఫైళ్లని Windows, Mac OS X, లైనక్స్, విండోస్ మొబైల్, ఆండ్రాయిడ్, బ్లాక్ బెర్రీ, Symbian వంటి అన్ని ప్లాట్ ఫారమ్ లపై నేరుగా ఓపెన్ చేసుకోవచ్చు, ఓపెన్ చేసి పెట్టగలిగే reader సాఫ్ట్ వేర్ ఒక్కటి ఆయా డివైజ్ లలో ఇన్ స్టాల్ అయి ఉంటే!<br /><br /><object width="640" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/i1iU4brpa0Y?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/i1iU4brpa0Y?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13391578-3680388566263535690?l=sridharcera.blogspot.com' alt='' /></div>నల్లమోతు శ్రీధర్noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-13391578.post-41542813913338061502010-11-18T08:31:00.000-08:002010-11-26T11:54:07.614-08:00మిత్రులకు నమస్కారం. I News తెలుగు ఛానెల్ లో తరచూ వచ్చే పలు కంప్యూటర్ సమస్యల గురించి నేను చేసిన ఓ లైవ్ ప్రోగ్రామ్ యొక్క వీడియోని ఈ క్రింద పొందుపరుస్తున్నాను. ఇతర టివి ప్రోగ్రామ్ ల కోసం <a href="http://youtube.com/nallamothu">http://youtube.com/nallamothu</a> అనే లింక్ ని సందర్శించవచ్చు.<br /><br /><br /><br /><object width="640" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/PTSJwrDWGa8?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/PTSJwrDWGa8?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13391578-4154281391333806150?l=sridharcera.blogspot.com' alt='' /></div>నల్లమోతు శ్రీధర్noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13391578.post-15587309257935741382010-11-15T20:01:00.000-08:002010-11-15T20:04:36.638-08:00అందరం ఏదో ఒక పని కోసం కంప్యూటర్ వాడుతుంటాం. రోజులు గడిచే కొద్దీ టెంపరరీ ఫైళ్లు పేరుకుని, హార్డ్ డిస్క్ లోని క్లస్టర్లు ఫ్రాగ్ మెంట్ అయి సిస్టమ్ స్లో అవుతుంటుంది. వినడానికి ఇవేవో కఠినమైన పదాల్లా అన్పించినా ఇలా జరక్కుండా అడ్డుకోవడం ఇప్పుడు చెప్పే పద్ధతితో చాలా సులభం. ఇలాంటి పలు సమస్యలను పరిష్కరించడంతో పాటు పిసిని finetune చేసుకునే మార్గం గురించి ఈ క్రింది వీడియోలో కంప్యూటర్ ఎరా తెలుగు మంత్లీ మేగజైన్ ఎడిటర్ నల్లమోతు శ్రీధర్ వివరిస్తున్నారు. స్పీకర్లు ఆన్ చేసుకుని వింటూ చూస్తే అర్థమవుతుంది. 2007 నుండి నేను చేసిన మరిన్ని టెక్నికల్ వీడియోలు, నా టెలివిజన్ షోలు చూడాలంటే.. <br /><span style="font-weight:bold;"><a href="http://youtube.com/nallamothu">http://youtube.com/nallamothu</a></span> అనే లింక్ ని క్లిక్ చేయండి.<br /><br /><object width="640" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/GYIRjjY_xkk?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/GYIRjjY_xkk?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13391578-1558730925793574138?l=sridharcera.blogspot.com' alt='' /></div>నల్లమోతు శ్రీధర్noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-13391578.post-89141977692532476742010-11-14T03:18:00.000-08:002010-11-14T03:38:09.361-08:00ముఖ్యమైన డేటాని వివిధ కంప్యూటర్ల మధ్య ట్రాన్స్ ఫర్ చేసుకోవడానికి అనునిత్యం మనం వాడే USB పెన్ డ్రైవ్ లను సాధారణ మెటల్ ముక్క దశ నుండి కొనడానికి సిద్ధంగా ఉండే ప్యాకేజ్డ్ దశ వరకూ ఎలా తయారు చేస్తారో ఈ క్రింద నా తెలుగు డబ్బింగ్ తో ఓ వీడియోలో చూపించడం జరిగింది. ఆసక్తి ఉన్న వారు చూడగలరు.<br /><br />వివిధ టెలివిజన్ ఛానెళ్లలో ప్రసారం అయిన నా ఇతర ప్రోగ్రాముల కోసం <a href="http://youtube.com/nallamothu">http://youtube.com/nallamothu</a> అనే లింక్ ని క్లిక్ చేయండి.<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Dn0UeG_xAKA?hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Dn0UeG_xAKA?hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13391578-8914197769253247674?l=sridharcera.blogspot.com' alt='' /></div>నల్లమోతు శ్రీధర్noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13391578.post-58107940648701986532010-11-12T03:35:00.000-08:002010-11-12T03:42:56.164-08:00మిత్రులకు నమస్కారం. గత ఏడాది కాలంగా ETV 2, I News, ABN, Zee 24 Hours ఛానెల్స్ లో ప్రసారం అవుతున్న నా ప్రోగ్రాములను కొంతమంది మిత్రుల కోరిక మేరకు ఎప్పటికప్పుడు Youtubeలో అప్ లోడ్ చేస్తున్నాను.<br /><br />ఇప్పటివరకూ ప్రసారం అయిన 60+ ప్రోగ్రాముల వీడియోలను <br /><br /><a href="http://youtube.com/nallamothu">http://youtube.com/nallamothu</a> అనే నా యూట్యూబ్ ఛానెల్ లో మిత్రులు చూడవచ్చు. అలాగే ఈరోజు (నవంబర్ 12, 2010,శుక్రవారం) ETV 2 సఖి ప్రోగ్రామ్ లో టెలికాస్ట్ అయిన నా ఎపిసోడ్ ని ఇక్కడ పొందుపరుస్తున్నాను.<br /><br />మనం రోజువారీ చేయాల్సిన పనుల్ని నేరుగా మన ఫోన్, మెయిల్ కే రిమైండర్స్ వచ్చేలా ఎలా కాన్ఫిగర్ చేసుకోవచ్చో ఈ ఎపిసోడ్ లో వివరించడం జరిగింది.<br /><br /><object width="640" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/3FIs85NeK8E?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/3FIs85NeK8E?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13391578-5810794064870198653?l=sridharcera.blogspot.com' alt='' /></div>నల్లమోతు శ్రీధర్noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-13391578.post-45694492509447955842010-09-30T10:15:00.000-07:002010-09-30T11:12:27.785-07:00ICWAI చదివి.. సినిమా జర్నలిస్ట్ గా దాదాపు పెద్ద నటీనటులందరితోనూ పనిచేసి.. 1996లో మొట్టమొదటిసారిగా కంప్యూటర్ సాహిత్యానికి శ్రీకారం చుట్టే అదృష్టం లభించీ.. ఎన్నో మలుపులతో సాగిన నా ప్రస్థానం 2001 అక్టోబర్ నుండి "కంప్యూటర్ ఎరా" తెలుగు మాసపత్రిక ద్వారా తెలుగు ప్రజలకు సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని అందించే క్రమంలో కొనసాగుతూ వచ్చింది. ఈ అక్టోబర్ 2010తో "కంప్యూటర్ ఎరా" తెలుగు మాసపత్రిక 9 సంవత్సరాలు పూర్తి చేసుకుని 10వ సంవత్సరంలోకి అడుగిడబోతోంది. ఈ తొమ్మిదేళ్ల ప్రయాణంలో నిఖార్సయిన నాలెడ్జ్ ని అందించడానికి, పాఠకులకు వీలైనంత సమాచారం ఇవ్వడానికి అహోరాత్రాలు ఎంత శ్రమించానో నా ఒక్కడికే తెలుసు! కారణం "కంప్యూటర్ ఎరా"ని 9 సంవత్సరాల పాటు మొదటి పేజీ నుండి చివరి పేజీ వరకూ ప్రతీ లైనూ ఒక్కడినే రాస్తూ, టైప్ చేస్తూ, పేజ్ మేకప్ చేస్తూ నిర్వహిస్తూ వస్తున్నాను కాబట్టి.. ఇంత బాధ్యతని నిర్వర్తించడం వెనుక ఎంత చిత్తశుద్ధితో పనిచేసి ఉంటానో నాకు తప్ప మరొకరికి తెలిసే అవకాశం లేదు. ఇది అతిశయోక్తిగా చెప్పడం లేదు. సగర్వంగా చెప్పుకుంటున్నాను.<br /><br />1996లో తెలుగులో టెక్నికల్ లిటరేచర్ ని మొదటిసారిగా మొదలుపెట్టినప్పటి నుండి ఇప్పటివరకూ ఎంతోమంది నా మిత్రులు, ఆత్మీయులు, పాఠకులు నా గైడెన్స్ లో అనేక సాఫ్ట్ వేర్ కంపెనీల్లో ఉన్నతస్థానంలో స్థిరపడుతూ వచ్చినా ఇప్పటికీ సాధారణ ఎడిటర్ గా పనిచేస్తూ పాఠకులకు మంచి నాలెడ్జ్ ని అందించాలన్న తపనని ఇంకా కాపాడుకుంటూ రాగలుగుతున్నానంటే ఖచ్చితంగా అది నా స్థిరనిశ్చయాన్ని ప్రతిఫలిస్తుంది.<br /><br />ప్రమాదంలో రెండు కాళ్లూ పోగొట్టుకుని కంప్యూటర్ ఎరా ద్వారా నేను రాసే ఎడిటోరియల్స్ స్ఫూర్తితో, మేగజైన్ లో రాసే టెక్నికల్ కంటెంట్ తో నాలెడ్జ్ ని పెంచుకుని ఇంటర్నెట్ సెంటర్ నడుపుతూ ఆశావాదంతో జీవితం సాగిస్తున్న ఓ పాఠకుడూ, 65 ఏళ్ల వయస్సులోనూ వేరే ఊరి నుండి నన్ను ఎలాగైనా కలుసుకోవాలని వచ్చి నేను అందుబాటులో లేకపోతే నడివేసవిలో పగలంతా బయటతిరిగి సాయంత్రం వరకూ నా కోసం వెయిట్ చేసిన నాగార్జునసాగర్ కి చెందిన ఓ పెద్దాయనా, అస్థవ్యస్థమైన జీవనశైలి నుండి ఎలాగైనా జీవితంలో పైకెదగాలని పట్టుదలతో ఏకలవ్యశిష్యునిలా నన్నూ, కంప్యూటర్ ఎరానీ ఆసరాగా చేసుకుని ఈరోజు అద్భుతమైన ప్రతిభతో NTV వంటి ఛానెల్ లో వీడియో ఎడిటర్ గా పనిచేస్తున్న మరో ఆత్మీయుడూ.. ఇలా ఎందరో ప్రత్యక్ష్యంగానూ, పరోక్షంగానూ తమ ఆశీర్వచనాలను అందిస్తూ నాకు మనోస్థైర్యాన్ని అందిస్తున్నారు.<br /><br />వీళ్లందరినీ కాదనుకుని నేను ఇప్పటికన్నా గొప్పగా జీవించగలను.. కానీ ఎందరికో జీవితంలో స్థిరపడడానికి కావలసిన సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని అందించగలిగే గురుతర బాధ్యత ముందు నా ఒక్కడి స్వార్థం సరైనదని అనుకోను. అందుకే ఇప్పటికీ తొమ్మిదేళ్లు గడిచినా "కంప్యూటర్ ఎరా"లో నాదైన పర్సనల్ టచ్ ఉంటూనే ఉంటుంది. మార్కెట్లో ఎన్నో కంప్యూటర్ పత్రికలు ఉండొచ్చు.. ఏరోజూ "కంప్యూటర్ ఎరా"ని ఇతర పత్రికలతో పోల్చుకోలేదు.. ఇంకా చెప్పాలంటే ఇంగ్లీషువి గానీ, తెలుగువి కానీ ఇతర కంప్యూటర్ పత్రికలు నేను తిరగేసి చూసింది చివరిగా 2005లో.. అదీ ఓ బుక్ స్టాల్ మిత్రుడి కోరిన మీదట. మొదటి నుండి "కంప్యూటర్ ఎరా"ని ఓ సాధారణ పత్రికగా కాకుండా పదిమందికీ నాలెడ్జ్ ని పంచిపెట్టే ఓ చక్కని అవకాశంగా భావిస్తూ వచ్చాను. అందుకే వీలైనంత వరకూ పాఠకులకు అందుబాటులో ఉంటూ వచ్చాను. 2001 నుండి 2005 వరకూ రోజుకి 60-65 మందికి ఫోన్ ద్వారా డౌట్లు క్లారిఫై చేస్తూ వచ్చాను.. తర్వాతి కాలంలో సమయాభావం వల్ల పాఠకులు ఒకరికొకరు హెల్ప్ చేసుకునేలా 13,000 మందితో 2007 నుండి 2009 జూలై వరకూ "కంప్యూటర్ ఎరా" ఫోరమ్ ని నిర్వహించడం జరిగింది. పలు టెక్నికల్, సంస్థాపరమైన, ఇతర కారణాల వల్ల ఫోరమ్ ని నిలిపివేయవలసి వచ్చింది.<br /><br />రోజు మొత్తంలో 60-65 ఫోన్ కాల్స్ కి డౌట్లు చెప్పేటప్పుడూ, ఫోరమ్, ఛాట్ సర్వీసులను నిర్వహించి రెండేళ్లకు పైగా ఆరోగ్యం అశ్రద్ధ చేస్తూ వేకువజాము 2-3 వరకూ సమయాన్ని దాని నిర్వహణపై వెచ్చించినప్పుడూ గుర్తుకురాని నేను.. ఎప్పుడైతే పరిస్థితులు అనుకూలించక ఆ సర్వీసులను నిలిపివేయడం జరిగిందో అప్పుడు నిష్టూరమాడడానికి కొంతమంది పాఠకులకు టార్గెట్ గా నిలిచాను. అయినా రకరకాల మనుషుల మనస్థత్వం మొదటినుండీ అలవాటైనదే కావడం వల్ల సైలెంట్ గా నా పని నేను చేసుకుంటూ పోతున్నాను. నిజంగా నాకు ఇంతటి గొప్ప బాధ్యతని అప్పజెప్పినందుకు భగవంతునికి ఎల్లవేళలా కృతజ్ఞుడనై ఉంటున్నాను. సమాజం పట్ల నా బాధ్యతని తీర్చుకునే అవకాశం నాకు కలిగింది. అందుకే నన్ను ఎంతోమంది అర్థం చేసుకున్నా, కొందరికి నేను సరిగ్గా అర్థం కాకున్నా నాకెవరూ శత్రువులు లేరు.. అందరూ నాకు శ్రేయోభిలాషులే.. అందరి శ్రేయస్సునూ అభిలషించే వాడినే! మొదటి నుండి ఎలాంటి పబ్లిసిటీ హంగామా లేకపోయినా "కంప్యూటర్ ఎరా" తెలుగు పత్రికని ఆదరించి, తమకు తెలిసిన పదిమందికీ పరిచయం చేస్తూ మా కష్టం మరెంతో మందికి నాలెడ్జ్ అందించేలా సహకరిస్తున్న పాఠకులకు వందనాలు.<br /><br />తొమ్మిదేళ్ల పాటు ప్రతీ నెలా 1వ తేదీకల్లా పత్రికను మార్కెట్లోకి తీసుకురావడానికి ఒంటిచేత్తో మేగజైన్ రాస్తూ ఎన్ని ముఖ్యమైన శుభకార్యాలు, సంఘటనల్ని మిస్ చేసుకున్నానో, అనారోగ్య కారణాల వల్ల అతి కొద్ది సందర్భాల్లో మేగజైన్ మార్కెట్లో విడుదల అవనప్పుడు ఫోన్ల ద్వారా ఆరా తీసే రీడర్స్ కి నా వ్యక్తిగతమైన ఇబ్బందులను వివరించలేక ఎన్ని తంటాలు పడ్డానో అవన్నీ ఇంత సుదీర్ఘమైన మైలురాళ్ల ముందు దిగదుడుపుగానే భావిస్తున్నాను. ఒక్కటి మాత్రం నిజం "కంప్యూటర్ ఎరా" లాంటి చిత్తశుద్ధి, పర్సనల్ టచ్ తో కూడిన ఏ పత్రికనూ పాఠకులు ఎప్పటికీ చూడలేరు. ఇది అతిశయోక్తిగా భావిస్తే ఓసారి 2001 నుండి 2010 వరకూ విడుదలైన అన్ని సంచికలూ కనీసం పేజీలైనా తిరగేసి చూడండి.. ఎందుకింత థీమాగా మాట్లాడుతున్నానో!<br /><br />చివరిగా ఇంతకాలం స్వంత వ్యక్తిగా ఆదరించిన పాఠకులకు హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలతో..<br /><br />- నల్లమోతు శ్రీధర్<br />ఎడిటర్<br />కంప్యూటర్ ఎరా తెలుగు మాసపత్రిక<br /><a href="http://computerera.co.in/">http://computerera.co.in</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13391578-4569449250944795584?l=sridharcera.blogspot.com' alt='' /></div>నల్లమోతు శ్రీధర్noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-13391578.post-90036742398386087272010-09-04T21:31:00.001-07:002010-09-04T21:31:53.518-07:00ఎంతో ఆత్మీయంగా ఉండే ఇద్దరు మిత్రుల మధ్య ఏ పనుల వత్తిడో, చిన్నపాటి అభిప్రాయబేధమో తలెత్తితే అది క్రమేపీ పూడ్చలేనంత అగాధమవడానికి ఏతావాతా ఎన్నో కారణాలుండొచ్చు. కానీ అన్నింటి కన్నా పెద్ద కారణం మాత్రం అపసవ్యమైన వారిద్దరి ఆలోచనాధోరణే! ఈ ప్రపంచంలో ఒక మనిషి మనకు దగ్గరవ్వాలంటే ఎన్నో మనస్తత్వ విశ్లేషణలు, నిజనిర్థారణలూ అవసరం అవుతున్నాయి. అదే కొద్దిగా తేడా వస్తే చాలు.. ఎలాంటి సంజాయిషీలూ, క్షమించడాలూ లేకుండా క్షణకాలంలో వారికి దూరమైపోతున్నాం. ఓ మనస్పర్థ వస్తే చాలు.. తప్పయినా ఒప్పయినా మనం అనుసరించే పద్ధతే కరెక్ట్‌ అని ఫిక్స్‌ అయిపోతున్నాం. అందుకే మనసుల మధ్య ఏర్పడే అగాధాన్ని పూడ్చుకోవాల్సింది పోయి మొండిపట్టుదలతో బింకంగా హఠమేస్తున్నాం.. ‘మనకేం అవసరం.. వస్తే వాళ్లే వస్తారులే’ అన్న అహం కమ్ముకుపోతుంది. అంతా సక్రమంగా ఉన్నప్పుడు ఆ ఇద్దరూ ఒకరికొకరు ఎంతో సాయం చేసుకుని ఉంటారు. ఓ చిన్న అపార్థం బుర్రని తొలవడం మొదలు.. ‘వాళ్లు మనకు చేసిందానికన్నా మనం వాళ్లకు ఎంతో సాయం చేశామని.. మనం లేనిదే వాళ్లకు జరుగుబాటు కాదని’ గత జ్ఞాపకాలను ప్రేమతో మానేసి ద్వేషంతో గుర్తుకుతెచ్చుకుంటాం. గతంలో అవతలి వారి చిరునవ్వులకు పులకించిపోయిన మనసు కాస్తా ద్వేషంతో ఆ జ్ఞాపకాలు గుర్తుకువచ్చినప్పుడు ఆ నవ్వులనే గుర్తు చేసుకుని మరీ చిటపటలాడుతుంది.<br /><br /><br />హ్యూమన్‌ సైకాలజీ, బాడీ లాంగ్వేజ్‌లు, కమ్యూనికేషన్‌ స్కిల్స్‌తో మనుషుల మనసుల్ని త్వరగా గెలవగలిగే మెళుకువలు అలవర్చుకుంటున్నాం. కానీ అందులో ఎక్కడా చిక్కదనం లేదు. ఫైవ్‌స్టార్‌ హోటల్‌లో రిసెప్షనిస్ట్‌ నవ్వుకీ మన నవ్వుకీ తేడానే లేదు. రెండు నవ్వులూ అరక్షణమే విచ్చుకుంటాయి. అంతలోనే మూసుకుపోతాయి. కృత్రిమ హావభావాలతో కూడిన అచ్ఛమైన ప్రొఫెషలిజం! ఇంత సులభంగా మనుషులకు దగ్గరవగలిగే మనం, ఇంత సులభంగా మనల్ని మనం మార్కెట్‌ చేసుకోగలిగే మనం.. గాఢమైన అనుబంధాలను ఎందుకు పెనవేసుకోలేకపోతున్నాం? అందమైన చిరునవ్వులు, పొందికైన మాటలూ, ముచ్చటగొలిపే ముఖకవళికలు, ఆకర్షణీయమైన ఆహార్యం.. అన్నీ స్పెషల్‌ ట్రైనింగ్‌ తీసుకుని మరీ నేర్చుకుంటున్నాం. ఎందరినో పరిచయం చేసుకుంటున్నాం, సాన్నిహిత్యం పెంచుకుంటున్నాం, అనుబంధపు మాయమాటలతో ఒకరినొకరు మోసపుచ్చుకుంటూ అవసరాలు తీర్చుకుంటున్నాం.. రైలు ప్రయాణంలో స్టేషన్‌ వస్తే దిగిపోయే ప్రయాణీకుల్లా అంతే అవలీలగా తప్పుకుపోతున్నాం. మరో రైలు, మరో మజిలీ, మరికొన్ని స్నేహాలూ.. జీవితం సాగిపోతూనే ఉంటుంది. కొత్త మనుషులు కలుస్తూనే ఉంటారు. అవసరాలు తీర్చేసుకుని ఏదో ఒక సాకుతో ఒకరిపై ఒకరు ద్వేషం పెంచుకుని దూరమవుతూనే ఉంటారు. స్నేహంలో అవసరాలు ఒక భాగం మాత్రమే.. అవసరాలు తీర్చుకోవడానికే స్నేహం ముసుగు వేసుకోవలసి వస్తే ఆ అవసరాలు తీరగానే ఆ స్నేహానికి నూకలు చెల్లినట్లే! అందుకే మనుషుల్ని ప్రేమిద్దాం, అభిమానిద్దాం, సహకరించుకుందాం.. అంతే తప్ప మనుషుల్ని జీవితంలో పైకెదగడానికి పావులుగా వాడుకునే నైపుణ్యతలు ఎన్ని అలవర్చుకున్నా మనసులో స్వచ్ఛత లేనప్పుడు ఆ అనుబంధాలకు బలమెక్కడ?<br /><br />మీ<br />నల్లమోతు శ్రీధర్<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13391578-9003674239838608727?l=sridharcera.blogspot.com' alt='' /></div>నల్లమోతు శ్రీధర్noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-13391578.post-9986404872429865772009-01-22T11:24:00.001-08:002009-01-22T11:24:56.110-08:00అలసిన ఓ నిమిషం కళ్లెదుటి బాహ్యప్రపంచాన్ని బలవంతంగా కనురెప్పల బిగింపుతో తిరస్కరించి కళ్లు మూస్తే ఎన్నో అలజడులు కళ్లల్లో ఎగిరెగిరి పడుతున్నాయి. బాల్యపు "నేను"కీ, యవ్వనానికీ, నిన్నటికీ, ఇప్పటి "నేను"కీ సారూప్యత దొరకబుచ్చుకోలేక మెదడు జ్ఞాపకాల దొంతరుల్ని తిరగేస్తూనే ఉంది. అంతలో ఏ సమూహంలోనో అభిప్రాయాలు ఆరాటపడుతూ మనుషుల నాలుకల్ని తొలుచుకు వచ్చేటప్పుడు "నేనలా.. తెలుసా" అంటూ మనసూ ఉండబట్టలేక బలహీనంగా మూలుగుతుంది. నా గురించి నేను చెప్పుకోవడానికి ఎంత ఆరాటమో కదా! "అహం" తన లోతుల్ని తాను తవ్వుకోలేక, నిశ్చలత్వాన్ని పొందలేక నిరంతరం ఊగిసలాడుతూ కూడా ఓ అనిశ్చిత అభిప్రాయాన్ని "స్థిరమైనదిగా" ప్రకటితం చెయ్యడానికి పడే తపన చూస్తుంటే మంచివాళ్లగానో, దయాపరులు గానో, మేధావులుగానో.. ఏదో ఒక స్థిరమైన ముద్రని ఆపాదింపజేసుకోవడానికి మారుతుండే చిత్తాలతోనే ప్రయత్నాలు సాగించడం హాస్యాస్పదంగా తోస్తుంది. తీవ్రమైన సంఘర్షణ తీరం దాటని తుఫానులా మనసుని తడుపుతున్నా బండబారిన స్థితప్రజ్ఞుల్లా ముఖకవళికల్లో రక్తికట్టించడానికి కుదేలైన కండరాల్ని బిగదీసి మరీ నటనావైధుష్యాన్ని ప్రదర్శించడం రివాజైపోయింది. కోరుకున్న ముద్రల కోసమే అభిప్రాయాలూ సహజత్వాన్ని కోల్పోయి హంగులు అద్దుకుంటున్నాయి. అన్నింటిలోనూ "ఈ క్షణానికే నిశ్చితంగా ఉండే నిశ్చితాభిప్రాయాలు" మన స్వంతం. కానీ ముద్రలు మాత్రం శాశ్వతమైనవి కావాలి. గతించిన అభిప్రాయానికీ, మారిన ఆలోచనకు లంకె వేస్తే పుటుక్కున భండారం బయటపడుతుందన్న ఆలోచనా స్ఫురించదు. మనపై సమాజం వెయ్యాలనుకునే ముద్రని సాధించడానికి ఇచ్చినంత విలువ మన ఆలోచనల్లో స్థిరత్వం పొందడానికి ఇవ్వం. అందుకేనేమో ముద్రలు ముఖస్తుతికి పనికొస్తుంటే మారుతుండే మన ఆలోచనలు కొరుక్కునే చెవుల్లో నిందలుగా షికారు చేస్తుంటాయి. మంచివాడో, గొప్పవాడో, త్యాగశీలో, మేధావో వంటి ముద్ర మన సమక్షంలో బలంగా విన్పిస్తే చాలు.. మనం అవేం కాకపోయినా అహం సంతృప్తిపడి శాంతిస్తుంది.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13391578-998640487242986577?l=sridharcera.blogspot.com' alt='' /></div>నల్లమోతు శ్రీధర్noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-13391578.post-68311909706203647602008-12-11T08:56:00.001-08:002008-12-11T10:05:01.873-08:00తనకు నచ్చితేనే ఒప్పుకునే తత్వం ఏ మనిషిదైనా! సామాజిక బంధాల్లో ఇలా మనకు నచ్చడం అన్నది ఎల్లప్పుడూ సాధ్యపడదు. ముఖ్యంగా తరాల అంతరాలున్న బంధాల్లో పెద్దల ఇష్టాలకు అనుగుణంగా పిల్లలు సగౌరవంగా గానీ, అయిష్టంగా గానీ.. అలాగే పిల్లల ఆధిపత్యాన్ని నిస్సహాయస్థితిలో కాదనలేక పెద్దలు గానీ ఒక్కోసారి ఒద్దికగా కావచ్చు, తప్పనిసరై కావచ్చు తలవంచక తప్పదు. పిల్లల పరంగా చూస్తే పెద్దల అనుభవానికి గౌరవం ఇవ్వాలా లేక వయసుతో ఆపాదించబడే పెద్దరికానికి తలవగ్గాలా అన్నది అంత సులభంగా నిర్ణయించుకోలేని ప్రశ్న. అనుభవంతో పరిపక్వత సంతరించుకున్న పెద్దరికం అప్రయత్నంగానే అన్ని బంధాల నుండి గౌరవాన్ని దక్కించుకుంటుంది. ఎటొచ్చీ "వయసులో పెద్దవారం" అన్న అర్హతను ఆధారంగా చేసుకుని ప్రత్యక్ష చర్యల ద్వారానూ, మాటలు చేతల ద్వారానూ ఆధిపత్యాన్ని కనబరచాలనుకునే పెద్దలకు అణిగిమణిగి ఉండాలంటేనే చిర్రెత్కుకొచ్చి చివరకు చిన్న పిల్లలు సైతం ఎదురు తిరుగుతారు. తమకంటూ ఓ నిర్థిష్టమైన వ్యక్తిత్వం ఏర్పరచుకోలేని పెద్దలు, డబ్బు, సామాజిక హోదాల మత్తులో మునిగి ఖద్దరు బట్టల్లో పెద్దరికం ఒలకబోయాలనుకునే పెద్దలు చిన్నవారి మనసుల్లో తిరస్కరణలకు గురవుతూ ఉంటారు. వయస్సు, ఆడంబరత గౌరవం పొందడానికి అర్హతలని ఎప్పుడైతే పెద్దలు భావించడం మొదలెడతారో అక్కడే వారికి ప్రతిఘటన ఎదురవుతుంది.<br /><br />మన సంస్కృతి పెద్దలను గౌరవించమంటుంది కాబట్టి ఎటూ ఇష్టంగానైనా, అయిష్టంగానైనా పిల్లలు పెద్దలను గౌరవిస్తూనే ఉంటారు. కనీసం గౌరవిస్తున్నట్లు నటిస్తూనే ఉంటారు. కొందరు పెద్దలు తమ వ్యక్తిత్వంలోని ఔన్నత్యంతో పిల్లల మనసుల్ని చాలా సులభంగా కొల్లగొట్టగలం అన్న సూత్రాన్ని మరిచి గౌరవం పొందడానికి పెద్దరికాన్ని అడ్డుపెట్టుకోవాలనుకోవడమే విచారకరమైన విషయం. ఎప్పుడైనా ప్రేమ, ఆప్యాయతలే మనసుల్ని కట్టిపడేసి గౌరవాన్ని అందించగలవు తప్ప వయసుతో అజమాయిషీ చెయ్యడానికి ప్రయత్నిస్తే అది వికటించడం ఖాయం.<br /><br />విచిత్రమేమిటంటే ఆ వయస్సూ కొంతకాలం మాత్రమే గౌరవాన్ని పొందడం విషయంలో ఆదుకుంటుంది. మరికొన్నేళ్లు గడిస్తే అదే వయస్సు శాపంగా పరిణమిస్తుంది. పిల్లల పట్ల ప్రేమతో మెలిగిన వారికే వృద్ధాప్యంలో కష్టాలు తప్పకపోతే ఇక "పెద్దరికం" ముసుగేసుకుని జులుం ప్రదర్శించిన వారికి వృద్దాప్యంలో ఎలాంటి మర్యాదలు దక్కుతాయో చెప్పనవసరం లేదు. గౌరవించబడుతూ వచ్చిన అతి కొద్దికాలంలోనే వయస్సు మీదపడి నిస్సహాయతలో కూరుకుపోవడం మింగుడుపడని దారుణ పరిస్థితి. నిన్నటి వైభవం బుర్రలో చెరిగిపోకముందే నేటి బాధలు వైరాగ్యంలో ముంచెత్తుతుంటాయి. ఇక్కడ తమకంటూ అనుభవం ఉన్నా, స్వంత అభిప్రాయాలు ఉన్నా తమకూ, కుటుంబానికి చెందిన అన్ని విషయాల్లోనూ పిల్లలకు ఎదురు చెప్పలేక, జోక్యం చేసుకోలేక మౌనప్రేక్షకులుగా మిగిలిపోవడం తప్ప ఏమీ చెయ్యలేని దుర్భరజీవితం పెద్దలది. అందుకే బంధాలను ప్రేమతో గెలవాలి తప్ప వయస్సు, హోదాలతో కాదు అన్నది అందరం గుర్తుంచుకోవాలి.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13391578-6831190970620364760?l=sridharcera.blogspot.com' alt='' /></div>నల్లమోతు శ్రీధర్noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-13391578.post-79942466511494010012008-12-09T01:41:00.000-08:002008-12-09T02:09:07.790-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_SY3FnqG2lFk/ST5ALcEYrVI/AAAAAAAAAN8/7tunN36BvuI/s1600-h/SNAG-0007.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 260px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_SY3FnqG2lFk/ST5ALcEYrVI/AAAAAAAAAN8/7tunN36BvuI/s400/SNAG-0007.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277726378582125906" border="0" /></a><br />పచ్చదనాన్ని కప్పుకుని ఆకసాన్నంటే గిరులు ఓ వైపు.. అబ్బురపరిచే లోయలు మరో వైపు.. తాచుపాములా మెలికలు తిరిగే సన్నని దారీ.. కళ్లు విప్పార్చుకుని చూసినా కళ్లల్లో ఇమిడిపోలేనన్ని అందాలు..<br /><br />ఆహ్లాదంగా సాగిన అరకు విహారయాత్ర మిగిల్చిన అనుభవం ఇది. గత నెల 15వ తేదీ నుండి కంప్యూటర్ ఎరా డిసెంబర్ మేగజైన్ ప్రిపరేషన్ వత్తిడిలో బ్లాగుకి దూరంగా ఉన్నాను. అది ప్రింటింగ్ కి పంపిన తర్వాత ప్లాన్ చేసుకున్న ఈ ట్రిప్ ఇలాంటి వత్తిడుల నుండి ఎంతో రిలీఫ్ ని అందించడమే కాకుండా కొంగొత్త ఉత్సాహాన్నిచ్చింది. వైజాగ్ లోని రామకృష్ణ బీచ్, రుషికొండ లో బోట్ షికార్, కైలాసగిరి, యారాడ బీచ్, అరకు, సింహాచలం తదితర ప్రదేశాలను తీరికగా చూసే భాగ్యం ఇన్నాళ్లకు కలిగింది. ఆ అద్భుత ప్రదేశాలన్నీ కళ్లెదుట ఊరిస్తుంటే ఓపిగ్గా మరీ 6.5GBకి పైగా ఫొటోలు, వీడియోలు కెమెరాలో భద్రపరుచుకుని మళ్లీ మళ్లీ చూడడం మరో చక్కని అనుభవం. బ్లాగు మిత్రులతో ఈ ట్రిప్ లోని కొన్ని ఫొటోలు, థింసా డాన్స్ లో చిన్న వీడియో క్లిప్ ని ఈ పోస్ట్ లో షేర్ చేసుకుంటాను. బ్లాగర్ లో ఉన్న పరిమితుల వల్ల తక్కువ క్వాలిటీ ఇమేజ్ లను, పేజ్ లోడింగ్ కి ఎక్కువ సమయం పట్టకుండా తక్కువ ఇమేజ్ లను మాత్రమే ఇక్కడ పొందుపరుస్తున్నాను. ఏదైనా ఇమేజ్ ని పెద్దదిగా చూడాలంటే ఆ ఇమేజ్ పై క్లిక్ చేస్తే సరిపోతుంది.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_SY3FnqG2lFk/ST4-8KNyQFI/AAAAAAAAANE/j6yTXZKZfWM/s1600-h/SNAG-0003.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 263px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SY3FnqG2lFk/ST4-8KNyQFI/AAAAAAAAANE/j6yTXZKZfWM/s400/SNAG-0003.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277725016580046930" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_SY3FnqG2lFk/ST4-0MpNZAI/AAAAAAAAAM8/pwgUN72vFos/s1600-h/SNAG-0000.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 260px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_SY3FnqG2lFk/ST4-0MpNZAI/AAAAAAAAAM8/pwgUN72vFos/s400/SNAG-0000.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277724879792989186" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_SY3FnqG2lFk/ST4-od3YRAI/AAAAAAAAAM0/7Pdn9yRSgUA/s1600-h/SNAG-0002.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 299px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_SY3FnqG2lFk/ST4-od3YRAI/AAAAAAAAAM0/7Pdn9yRSgUA/s400/SNAG-0002.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277724678257394690" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_SY3FnqG2lFk/ST4_Q7ZC7bI/AAAAAAAAANU/joUkIcT9bdc/s1600-h/SNAG-0006.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 290px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_SY3FnqG2lFk/ST4_Q7ZC7bI/AAAAAAAAANU/joUkIcT9bdc/s400/SNAG-0006.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277725373377998258" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_SY3FnqG2lFk/ST4_HD9QRwI/AAAAAAAAANM/HnqJo1y8g60/s1600-h/SNAG-0004.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 263px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_SY3FnqG2lFk/ST4_HD9QRwI/AAAAAAAAANM/HnqJo1y8g60/s400/SNAG-0004.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277725203878659842" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_SY3FnqG2lFk/ST4_fUqVHDI/AAAAAAAAANc/PbkH2VivtkM/s1600-h/SNAG-0005.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 278px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SY3FnqG2lFk/ST4_fUqVHDI/AAAAAAAAANc/PbkH2VivtkM/s400/SNAG-0005.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277725620679547954" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_SY3FnqG2lFk/ST4_qjI9YkI/AAAAAAAAANk/SPZJ1hCMCLY/s1600-h/SNAG-0008.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 251px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_SY3FnqG2lFk/ST4_qjI9YkI/AAAAAAAAANk/SPZJ1hCMCLY/s400/SNAG-0008.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277725813544673858" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_SY3FnqG2lFk/ST5AAPdqPRI/AAAAAAAAAN0/RRzIeRjqVnM/s1600-h/SNAG-0009.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 284px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SY3FnqG2lFk/ST5AAPdqPRI/AAAAAAAAAN0/RRzIeRjqVnM/s400/SNAG-0009.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277726186219912466" border="0" /></a><br /><br /><p class="MsoNormal"><span lang="TE" style="font-family:Gautami;"><a style="left: 0px ! important; top: 0px ! important;" title="Click here to block this object with Adblock Plus" class="abp-objtab-08331616951124262 visible ontop" href="http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-6975152847419531697&amp;hl=en&amp;fs=true"></a><a style="left: 0px ! important; top: 0px ! important;" title="Click here to block this object with Adblock Plus" class="abp-objtab-08331616951124262 visible ontop" href="http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-6975152847419531697&amp;hl=en&amp;fs=true"></a><a style="left: 0px ! important; top: 0px ! important;" title="Click here to block this object with Adblock Plus" class="abp-objtab-08331616951124262 visible ontop" href="http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-6975152847419531697&amp;hl=en&amp;fs=true"></a><a style="left: 0px ! important; top: 0px ! important;" title="Click here to block this object with Adblock Plus" class="abp-objtab-08331616951124262 visible ontop" href="http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-6975152847419531697&amp;hl=en&amp;fs=true"></a><a style="left: 0px ! important; top: 0px ! important;" title="Click here to block this object with Adblock Plus" class="abp-objtab-08331616951124262 visible ontop" href="http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-6975152847419531697&amp;hl=en&amp;fs=true"></a><a style="left: 0px ! important; top: 0px ! important;" title="Click here to block this object with Adblock Plus" class="abp-objtab-08331616951124262 visible ontop" href="http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-6975152847419531697&amp;hl=en&amp;fs=true"></a><a style="left: 0px ! important; top: 0px ! important;" title="Click here to block this object with Adblock Plus" class="abp-objtab-08331616951124262 visible ontop" href="http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-6975152847419531697&amp;hl=en&amp;fs=true"></a><a style="left: 0px ! important; top: 0px ! important;" title="Click here to block this object with Adblock Plus" class="abp-objtab-08331616951124262 visible ontop" href="http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-6975152847419531697&amp;hl=en&amp;fs=true"></a><a style="left: 0px ! important; top: 0px ! important;" title="Click here to block this object with Adblock Plus" class="abp-objtab-08331616951124262 visible ontop" href="http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-6975152847419531697&amp;hl=en&amp;fs=true"></a><a style="left: 0px ! important; top: 0px ! important;" title="Click here to block this object with Adblock Plus" class="abp-objtab-08331616951124262 visible ontop" href="http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-6975152847419531697&amp;hl=en&amp;fs=true"></a><a style="left: 0px ! important; top: 0px ! important;" title="Click here to block this object with Adblock Plus" class="abp-objtab-08331616951124262 visible ontop" href="http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-6975152847419531697&amp;hl=en&amp;fs=true"></a><a style="left: 0px ! important; top: 0px ! important;" title="Click here to block this object with Adblock Plus" class="abp-objtab-08331616951124262 visible ontop" href="http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-6975152847419531697&amp;hl=en&amp;fs=true"></a><a style="left: 0px ! important; top: 0px ! important;" title="Click here to block this object with Adblock Plus" class="abp-objtab-08331616951124262 visible ontop" href="http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-6975152847419531697&amp;hl=en&amp;fs=true"></a><a style="left: 0px ! important; top: 0px ! important;" title="Click here to block this object with Adblock Plus" class="abp-objtab-08331616951124262 visible ontop" href="http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-6975152847419531697&amp;hl=en&amp;fs=true"></a><embed id="VideoPlayback" src="http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-6975152847419531697&amp;hl=en&amp;fs=true" style="width: 400px; height: 326px;" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" type="application/x-shockwave-flash"></embed> </span></p><p class="MsoNormal"><br /></p><p class="MsoNormal"><br /><span lang="TE" style="font-family:Gautami;"><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13391578-7994246651149401001?l=sridharcera.blogspot.com' alt='' /></div>నల్లమోతు శ్రీధర్noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-13391578.post-20161034440418949062008-11-26T19:38:00.000-08:002008-11-26T21:34:38.454-08:00సహజంగా ప్రతీ మనిషిలోనూ నివురుగప్పిన అసంతృప్తులు చల్లార్చడానికి, వాటిని ప్రకటితం చెయ్యడానికి కొన్ని అంశాలు కావాలి. సామాజిక జాఢ్యాలను ఎండగట్టడం వల్ల కొంతైనా ఈ అసంతృప్తులు బంధవిమోచనం పొంది మనసు కుదుటపడుతుంది. ఈ క్షణం రాజకీయాలను దూషిస్తూ మనం గళం ఎత్తామంటే దానికి మూలం ఆ రాజకీయాలు ఒక్కటే కారణం కాదు, ఇతరత్రా ఎన్నో అసంఘటిత అసంతృప్తులు మనసులో ఇమడలేక ఏదో రూపేణా, ఏదో ఒక బలీయమైన అంశం ఆసరాగా సమాజంపై, వ్యవస్థపై వెళ్లగక్కబడుతుంటాయి. అలాంటి అసంతృప్తులు విమర్శల జడివానలా పెల్లుబికేటప్పుడు మనం విమర్శించడానికి ఎంచుకున్న అంశం ఒక్కటే బయటి ప్రపంచానికి ప్రదర్శితం అవుతుంది తప్ప ఆ అంశానికి మూలాధారాలైన అస్పష్ట అసంతృప్తులు నిగూఢంగానే ఉండిపోతాయి. అందుకే ఏ విమర్శకైనా నిర్థిష్టమైన ఆధారం ఉండదు. తిట్టాలనిపిస్తోంది కాబట్టి తిడుతుంటాం. ఎందుకు తిట్టాలి అని ఎదురు ప్రశ్నించుకుంటే ఆ అంశంపై మనకున్న వ్యతిరేకత కన్నా మనలో గూడుకట్టుకున్న ఇతర అసంతృప్తులదే కీలకభూమిక అని తేలుతుంది. అకారణంగా ప్రతీ దాన్నీ విమర్శిస్తూ ఓ రకమైన అసంతృప్తివాదులుగా చలామణి అయ్యే వారు ఎక్కువగా ఈ కోవకు చెందుతుంటారు. జీవితంలో మూటగట్టుకున్న చేదు అనుభవాలు ప్రతీ దానిలోనూ లోపాలు ఎత్తిచూపే తత్వాన్ని మిగల్చడం వల్ల... బలీయమైన కారణం లేకపోయినా అన్ని అంశాల పట్లా నిరసన గళమే వీరిలో ప్రస్ఫుటంగా కన్పిస్తుంటుంది.<br /><br />ఇదిలా ఉంటే అందరికీ బాగా కన్పించే దానిలో లోపం వెదికిపట్టి మరీ అందరి దృష్టినీ ఆకర్షించాలన్న తపన కొందరిలో కన్పిస్తుంది. ఆయా అంశాలతో వాస్తవానికి వీరికి ఎలాంటి సమస్యా ఉండదు. ఆ అంశం లోతుపాతులు తెలిసి ఉండవలసిన అవసరం కూడా వీరికి లేదు. ఆ అంశంపై అనుభవం, అవగాహన లేకపోయినా భౌతికంగా ఆ సమస్య ఎలా కన్పిస్తుందో ఆ నిర్మాణాన్ని స్థూలంగా మనసులోకి తీసుకుని విశ్లేషించి యధేచ్ఛగా విమర్శకు దిగుతుంటారు. ఇక్కడ వారి లక్ష్యం తమ తార్కికత పదిమంది గుర్తించాలన్నది. సమస్యపై గతానుభవం వల్ల వచ్చే గాఢత లేకపోతే ఇప్పటికప్పుడు అల్లుకున్న తర్కం నిష్ర్పయోజనం అన్నది వారు గుర్తించలేరు.<br /><br />అసంతృప్తుల వల్లనైతేనేమి, గుర్తింపు యావతోనైతేనేమి ఏ అంశంలో అయినా మొదట మనం చెడునే చూడగలుగుతున్నాం అంటే మన మనస్సు విమర్శలు, వివాదాలకు మాత్రమే ఆనందం పొందేలా లంగరు వేయబడిందన్నమాట. సమాజంలో అక్కడక్కడ మంచి జరుగుతోందంటే నమ్మలేనంత, నమ్మినా దాన్ని జీర్ణించుకోలేనంత, ఆ మంచిని లేనిపోని సందేహాలతో నిరుత్సాహపరిచేటంత మైకంలో కూరుకుపోయినట్లు లెక్క.. మన విమర్శలకు ఏ సామాజిక జాఢ్యాలను ఆసరాగా తీసుకుంటున్నామో అంతకన్నా బలీయమైన మానసిక జాఢ్యాలు మనల్ని నిలువునా ముంచేసి మనకు తెలియకుండానే మనల్ని సంఘ వ్యతిరేక శక్తులుగా తయారు చేసినట్లు గుర్తించాలి.<br /><br />చివరిగా ఇది ఓ ఒక్కరినో గాయపరచడానికి చేసిన విశ్లేషణ కాదు. విమర్శించడంలోనే ఎక్కువ ఆనందం చూస్తూ మంచిని గ్రహించలేకపోతున్న మనలోని ఓ పార్శ్యాన్ని వెలికి తీసే ప్రయత్నమే ఇది. మన మనస్థత్వాన్నీ స్వయంగా విమర్శించేదిగా ఉన్న ఈ విశ్లేషణా ఓ రకంగా విమర్శే. కాకపోతే మానవ మనస్థత్వాన్ని ఆవిష్కృతం చెయ్యడం కోసం ఇది విమర్శ రూపం సంతరించుకోక తప్పలేదు.<br /><br />Update:<br /><br />ముంబాయి బాంబుపేలుళ్ల ఘటన చాలా కలిచివేసింది. ఎంత నిభాయించుకున్నా దానికి స్పందించకుండా ఎవరం ఉండలేం. ఆ ఘటన జరగకముందు నిన్న సాయంత్రం రాయబడిన ఆర్టికల్ ఈ "మన విమర్శల్లో లోతెంత?" అనేది. దయచేసి ఎవరూ ఆ ఘటన పట్ల మనలో వ్యక్తమయ్యే నిరసనలకు ఈ ఆర్టికల్ కీ ముడిపెట్టవద్దని మనవి.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13391578-2016103444041894906?l=sridharcera.blogspot.com' alt='' /></div>నల్లమోతు శ్రీధర్noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-13391578.post-84411729884057173372008-11-24T21:30:00.000-08:002008-11-26T07:15:46.721-08:00సినీ తారల మాటలు, ఎమోషన్స్ ఎంత వక్రీకరించబడతాయో, ఒక్కోసారి ఎంత వివాదాస్పదం అవుతాయో ఓ చిన్న ఉదాహరణ ప్రస్తావిస్తూ ఈ "సినిమా మనిషి కబుర్లు" సీరియల్ ప్రారంభిస్తాను.<br /><br />ఆరోజు చెన్నైలో దాసరి అరుణ్ కుమార్ "గ్రీకు వీరుడు" ఆడియో ఫంక్షన్ జరుగుతోంది. తెలుగు సినిమా పరిశ్రమ చెన్నై నుండి హైదరాబాద్ తరలిపోతున్న తరుణం అది. అప్పటికీ 30-40% షూటింగ్ లు, 90 శాతానికి పైగా రికార్డింగ్ లు చెన్నైలో జరుగుతూ ఉన్నాయి. ఆడియో ఫంక్షన్ కి చిరంజీవి గారు, అల్లు రామలింగయ్య, భానుచందర్ మరికొందరు నటీనటులు, టెక్నీషియన్స్ హాజరయ్యారు. చిరంజీవి గారు రావడం రావడం దాసరి దంపతుల్ని, అరుణుకుమార్ ని, ఇతర నటీనటులను తనదైన శైలిలో విష్ చేసి.. జర్నలిస్టులమైన మావద్దకు వచ్చారు. పసుపులేటి రామారావు, జగన్, మణిగోపాల్ (ఇప్పుడు పేరు మార్చుకుని ఓ ప్రముఖ గేయ రచయిత అయ్యారు), ఉమామహేశ్వరరావు తదితరులతో కూడిన బృందం మాది. అప్పటికి కొద్దిరోజుల ముందు చిరంజీవి షూటింగులకు ఇబ్బంది అవుతున్న రీత్యా అక్కడే ఇల్లు తీసుకుని హైదరాబాద్ కి మకాం మార్చారు.<br />చెన్నై సినిమా జర్నలిస్టులతో ఆయనకు సాన్నిహిత్యం ఎక్కువ. చాలా ఫ్రీగా మాట్లాడతారు. ఎన్నో సంవత్సరాల పాటు ఓ కుటుంబంలా అనేక ఫంక్షన్లలో కలిసి కబుర్లు చెప్పుకునే జర్నలిస్ట్ మిత్రులను విడిచి కొత్త ప్రదేశంలో కొత్త జర్నలిస్టులతో పూర్తిగా ప్రొఫెషనల్ గా మారడం ఒక మనిషిగా ఆయనకి బాధనిపించింది. మా సమీపానికి వచ్చి పేరుపేరునా పలకరిస్తూ హత్తుకుంటూ సడన్ గా ఎమోషనల్ అయ్యారు. "మిమ్మల్నందరినీ విడిచి హైదరాబాద్ లో ఉండడం చాలా బాధగా ఉంది.. నేను అక్కడ ఉన్నానే కానీ నా మనసంతా మీ దగ్గరే ఉంది" అంటూ కళ్లు చెమర్చుకున్నారు.<br />నిజమే కదా.. కొన్నేళ్లపాటు ఒక నగరంతో ముడిపడిన అనుబంధం అక్కడి బంధాలను తెంచుకుని వెళ్లవలసి వస్తే ఎంత బాధ అన్పిస్తుందో కదా! ఎంతటి సెలబ్రిటీ అయినా అలాంటి ఎమోషన్స్ ని ఆత్మీయులు కన్పించినప్పుడు కంట్రోల్ చేసుకోవడం సాధ్యం కాని పని. ఆఫ్ ది రికార్డ్ కాదు. అందులో ఏ విధమైన వివాదమూ లేదు. నేను జరిగింది జరిగినట్లు మా పత్రికలో రాశాను. ఒక సాధారణ హ్యూమన్ బీయింగ్ గా సెలబ్రిటీల ఎమోషన్స్ ని, అదీ మా జర్నలిస్టుల మీద ఎఫెక్షన్ తో బయటపడేసరికి రాయకుండా ఉండలేకపోయాను.<br /><br />ఇంకేముంది వివాదం మొదలైంది. "చిరంజీవి చెన్నై వెళ్లి కళ్లనీళ్లు పెట్టుకున్నాడట. హైదరాబాద్ కి సినిమా ఫీల్డ్ రావడం ఆయనకు ఇష్టం లేదట.." అంటూ హైదరాబాద్ కోటరీ విచ్చలవిడిగా ఊహాగానాలు ప్రచారం చేస్తూ తమ పత్రికల్లో రాశారు. ఇండస్ట్రీలోని ప్రతీ ఒక్కరూ చెవులు కొరుక్కోవడం ప్రారంభించారు. ఇక్కడ ఇండస్ట్రీ హైదరాబాద్ లో ఉండాలా, చెన్నైలో ఉండాలా అన్నది కాదు ముఖ్య విషయం. కొన్నేళ్ల పాటు ఒక చోట ఉన్న వ్యక్తి సడన్ గా ప్రదేశం మారేసరికి ఫీలయ్యే అలజడే చిరంజీవి ఫీల్ అయ్యారు. దాన్ని సాటి మనిషిగా అర్థం చేసుకోవడం మానేసి రాజకీయం చేసి చిరంజీవిపై "ఏంటీ హైద్రాబాద్"ముద్ర తగిలించడం బాధేసింది.<br /><br />ఒక సెలబ్రిటీ తన బాధలను, ఎమోషన్స్ ని స్వేచ్ఛగా express చెయ్యలేనంతగా.. కొండొకచో ఎమోషనల్ అయితే అపార్థాలు తీస్తూ ఎంత ఇరకాటంలో పెడతారో ఈ ఉదాహరణ చూస్తే అర్థమై ఉంటుంది. ఇక్కడ నేను చిరంజీవి అభిమానిని కాదు. అస్సలు నేను జర్నలిస్ట్ గా ఎవరి అభిమానినీ కాదు అన్నది మున్ముందు ఈ సిరీస్ లో రాసే ఇతర "కబుర్లు"ని చదివితే మీకు అర్థమవుతుంది. ఒక human beingగా వారి సమస్యలను సమీపం నుండి గమనించిన తర్వాత.. మనకు ప్రతీరోజూ పేపర్లలో వచ్చే పుకార్ల వంటి వాటిలో ఎంత నిజం ఉంటుందో ఆలోచిస్తారని ఈ అనుభవాన్ని మీతో షేర్ చేసుకున్నాను.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13391578-8441172988405717337?l=sridharcera.blogspot.com' alt='' /></div>నల్లమోతు శ్రీధర్noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-13391578.post-1471533168702838962008-11-24T07:52:00.000-08:002008-11-26T07:16:34.775-08:00తళుకుబెళుకుల తారాలోకం అది! ఆ తళుకులకు ఆకర్షింపబడని మిణుగురు పురుగులు ఉండవేమో! మిణుగురులు అంత స్థాయిలో కాకుండా తారల గురించి, సినిమా రంగం గురించి తెలుసుకోవాలని చాలామంది ఉత్సుకత చూపిస్తుంటారు. తారాలోకంలోకి ఓ సినిమా పత్రిక సబ్ ఎడిటర్ గా యాధృచ్చికంగా నా ప్రవేశం తటస్థించింది. ఆ పత్రిక పేరు అప్రస్తుతం. పత్రిక పేరుతో ముడిపెడితే మున్ముందు చేసే పోస్టులు స్వేచ్ఛగా చేయలేను. ఈరోజు అగ్రస్థానంలో అభిమానులందరి నీరాజనాలు అందుకుంటున్న తారలందరితో స్వయంగా ఇంటర్వ్యూలు చేసిన అనుభవాలు, వారితో సమీపంగా మెలిగిన సందర్భాలూ ఉన్నాయి. అందరూ ఎంతో గొప్పగా చూసే సినీ తారల వ్యక్తిత్వాలను దగ్గరగా చూడగలగడం ఓ రకంగా అదృష్టమే. స్వర్గీయ అల్లు రామలింగయ్య గారి దగ్గర్నుండి షావుకారు జానకి వంటి పాతతరం నటీనటులను కలిసే అవకాశం, అనేకమంది కొత్తతరం నాయకానాయికలను తరచిచూసే అవకాశమూ, లైలా (ఎగిరే పావురమా) చెల్లెలకు ఒక అన్నగా చెలామణి అవడమూ.. ఇలా ఎన్నో అనుభవాలు మన బ్లాగు మిత్రులందరితో పంచుకోదలుచుకున్నాను. కేవలం సరదాగా కాకుండా సినిమా రంగాన్ని అతి చేరువగా చూసిన అనుభవంతో సినిమా రంగపు నేటి పరిస్థితి, గత పదేళ్ల కాలంలో చోటుచేసుకున్న పరిమాణాలు, నేను పాలుపంచుకున్న వివిధ షూటింగ్ విశేషాలు, సినిమా రంగంలోని వ్యవస్థాగతమైన లోపాలు వంటి అనేక అంశాలను వీలున్నప్పుడు ఓ సీరియల్ గా "సినిమా మనిషి కబుర్లు" అనే టైటిల్ క్రింద వివిధ భాగాలుగా పంచుకుంటాను. మీ అభిప్రాయాలు తెలియజేస్తూ ఆదరిస్తారని ఆశిస్తున్నాను.<br /><br />- నల్లమోతు శ్రీధర్<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13391578-147153316870283896?l=sridharcera.blogspot.com' alt='' /></div>నల్లమోతు శ్రీధర్noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-13391578.post-72307510175813952402008-11-19T01:17:00.000-08:002008-11-26T07:16:53.946-08:00"సమాజంలో మార్పు తెద్దాం.. వ్యవస్థని సమూలంగా కడిగేద్దాం.." ఇటీవల విన్పిస్తున్న నాయకులందరి ఇలాంటి నినాదాలతో ఉప్పొంగిపోతున్నాం... ఇంకేముంది దేశం బాగుపడేరోజు వచ్చేసిందని మురిసిపోతున్నాం. అస్సలు సమాజమంటే..? మీరూ, నేనూ, మన పక్క ఉన్న వ్యక్తుల సమూహమే కదా. మనం ఇదే మాదిరి బాధ్యతారాహిత్యంగా ఉంటుంటే ఎవరో వచ్చి మనతో కూడి ఉన్న సమాజాన్ని ఉద్ధరించగలుగుతారా? అస్సలు మనలో ఎంత వరకూ సామాజిక బాధ్యత ఉందో ఎప్పుడైనా గమనించామా? మనం మారకుండానే ఎవరో వచ్చి మన సమాజాన్ని మారుస్తారని కలలు గనడం ఎంత మూర్ఖత్వమో కదా! వచ్చేది ఎంత గొప్ప నాయకుడైనా కావచ్చు వ్యక్తిస్థాయిలో సామాజిక స్పృహ లేకపోతే వ్యవస్థ ఎలా బాగుపడుతుంది? ఫలానా చిరంజీవి, ఫలానా జయప్రకాష్ నారాయణ, ఫలానా బాలకృష్ణ, చంద్రబాబు అధికారంలోకి వస్తే మనం ఇప్పటికన్నా బాధ్యతగా నడుచుకుంటామా? ఆ నమ్మకం మనకుందా? నాయకుడిపై అంత అభిమానం ఉండి మారగలిగిన వారైతే అదే అభిమానాన్ని దేశంపై ఇన్నాళ్లూ ఎందుకు చూపించలేకపోయాం? ప్రతీ పౌరుడూ వ్యవస్థ అంటే తన ఆవల ఉన్న మిగతా ప్రపంచం అనుకుంటారు. మనలోనూ ప్రభుత్వోద్యోగులు ఉన్నారు, అధికార్లు ఉన్నారు, ఎవరి స్థాయిల్లో వారు సమాజాన్ని ప్రభావితం చేయగలిగిన వారు ఎంతోమంది ఉండనే ఉన్నారు. అలాగే మంత్రులు, అధికార్లు, ప్రభుత్వ ఉద్యోగులు.. వీళ్లు మాత్రమే కాదు వ్యవస్థ అంటే! ప్రతీ పౌరుడూ వ్యవస్థలో భాగమే. కానీ మనం మనల్ని మినహాయించి మిగతా ప్రపంచంలో అవినీతి పోవాలని, అందరూ బాధ్యతగా ఉండాలని, మార్పులు రావాలని, తద్వారా మన జీవితాలు బాగుపడతాయని పగటి కలలు కంటున్నాం. చూడడానికి చిన్న చిన్న విషయాలే అయినా కొన్ని ఎంతో బాధ కలిగిస్తాయి. ఒక నాయకుడికి మద్దతుగా విద్యావంతులు రోడ్ షోలు, ర్యాలీలు నిర్వహించి ఎంతోమంది సాధారణ ప్రజానీకాన్ని ఇబ్బందులకు గురిచేయడం, వేలాది రూపాయల బాణాసంచా క్షణాల్లో బుగ్గిపాలు చేయడం.. నాయకుడిని ఎవరైనా తెలిసీ తెలియక విమర్శిస్తే భౌతిక దాడులకు దిగడం.. చెప్పుకుంటూ పోతే రాజకీయ పార్టీలకు దన్నుగా నిలవడానికి మనం వృధా పరుస్తున్న మానవ, ఆర్థిక వనరుల్ని పరిగణనలోకి తీసుకుంటే అవన్నీ వృధా పరచడమేనా మనం కోరుకునే మార్పు? సమాజం పట్ల విభిన్న కోణాల్లో సగటు పౌరుడు బాధ్యతాయుతంగా ఉండనంత వరకూ ఎంత గొప్ప నాయకుడూ కూడా ఆశించినంత మార్పుని తీసుకురాలేడు అన్నది స్పష్టం. గొప్ప నాయకుడు పగ్గాలు చేపడితే ఏతావాతా మంత్రులు, అధికార్లలో కొంతవరకూ జవాబుదారీ తనం వచ్చే అవకాశం ఉండొచ్చేమో కానీ మనలాంటి మనుషుల్లో మనకి మనం మార్పు ఆహ్వానించనంత వరకూ ఇలాగే ఉంటాం.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13391578-7230751017581395240?l=sridharcera.blogspot.com' alt='' /></div>నల్లమోతు శ్రీధర్noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-13391578.post-37899689616846247852008-11-16T20:51:00.000-08:002008-11-26T07:17:43.009-08:00<p>"<span lang="TE" style="font-family:Gautami;">ఫలానా పని సరిగా చెయ్యలేకపోయానే.. ఇలాగైతే బాగుణ్ణు..</span>",<span lang="TE" style="font-family:Gautami;"> </span>"<span lang="TE" style="font-family:Gautami;">అవునూ అప్పుడలా మాట్లాడి ఉండవలసింది కదూ... ప్చ్ వెధవ బుర్ర టైమ్ కి వెలగదు...</span>",<span lang="TE" style="font-family:Gautami;"> </span><span> </span>"<span lang="TE" style="font-family:Gautami;">ఇంతకీ వచ్చేవారం ఏం ప్రోగ్రామ్ పెట్టుకోవాలి...?</span>",<span lang="TE" style="font-family:Gautami;"><span> </span></span>"<span lang="TE" style="font-family:Gautami;">ఆ శ్రీకాంత్ గాడికి ఎంత చెప్పినా విన్పించుకోడు.. వాడి ఖర్మ, ఇక్కడ నాకేదో పట్టినట్లు..!</span>", <span lang="TE" style="font-family:Gautami;"><span> </span></span>"<span lang="TE" style="font-family:Gautami;">షేర్లు పడిపోయాయి కదా మంచి స్క్రిప్ చూసి కొనిపారేస్తే అలా పడుంటాయేమో... ఆలోచించాలి! </span>", "<span lang="TE" style="font-family:Gautami;">ఇప్పుడే తాళాలెక్కడో పెట్టాను ఓ పట్టాన అవసరానికి కన్పించి చావవు</span>".. <span lang="TE" style="font-family:Gautami;"><span> </span></span></p> <p><span lang="TE" style="font-family:Gautami;">ఇవి చదువుతుంటే ఒకదానికొకటి ఏమాత్రమైనా పొంతన ఉందా? ఉండదు. బుర్రలో క్షణక్షణానికీ పరిగెడుతుంటే ఆలోచనల ప్రవాహం ఇది. ఆ క్షణానికి ఆ ఆలోచనే అత్యవసరమైనది. </span>"<span lang="TE" style="font-family:Gautami;">క్షణం</span>"<span lang="TE" style="font-family:Gautami;"> మారితే చిత్తమూ చిత్రంగా మారిపోతుంది. ఏ అన్యాయమో మెదడుని తొలుస్తున్నప్పుడు మనసులో నిరసనగళం పురివిప్పుతుంది... ఏ ఆనందంలోనో పులకించిపోతున్నప్పుడూ అంతే.. కొన్ని క్షణాలు మైమరపు కమ్ముకుంటుంది.. అన్నీ ఆలోచనలూ క్షణికమాత్రాలే. ఓ ఆలోచన యొక్క ఉనికి అంతకన్నా బలీయమైన మరో ఆలోచనచే అది ఆక్రమించబడేవరకే! </span></p> <p><span lang="TE" style="font-family:Gautami;">మనసు పొరల్లో క్షణకాలం పాటు తళుక్కున మెరిసి మాయమయ్యే ఆలోచనల్ని ఒడిచిపట్టలేక యాంత్రికంగా సాగిపోతుంటాం. కొండొకచో ప్రయత్నపూర్వకంగా కొన్ని ఆలోచనల్ని జ్ఞాపకపు అలమారాల్లోకి సర్థేసి తర్వాతెప్పుడైనా వాటిని తీరిగ్గా విశ్లేషిద్దామని నిర్ణయానికి వచ్చి మళ్లీ మరిన్ని ఆలోచనల్లో మునిగిపోవడం జరుగుతుంది. ఆ క్షణం తళుక్కుమన్న ఆలోచన దృష్టి చెదిరేసరికి మరుక్షణం వెలవెలబోతుంది. మెదడు అలమారాల్లో భద్రపరిచిన ఆలోచనలూ తీరా ఏ తీరిక క్షణానో తవ్వి తీస్తే జీవం కోల్పోయి వెక్కిరిస్తుంటాయి. ఈ </span>"<span lang="TE" style="font-family:Gautami;">మనసులో</span>"<span lang="TE" style="font-family:Gautami;"> బ్లాగులో స్పష్టంగా, అస్పష్టంగా, రేఖామాత్రంగా, ఊహల ప్రతిరూపంగా నా మనసులో కదలాడే ప్రతీ ఆలోచననీ ఒడిచిపట్టి అక్షరరూపం ఇవ్వాలన్నది నా మనోభీష్టం. క్షణకాలంలో తళుక్కున మెరిసి అందుకునేలోపు కనుమరుగైపోయే ఆలోచనలను మరింత నేర్పుతో మనో:ఫలకంపై ముద్రించుకుని అక్షరబద్ధం చెయ్యడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను. వేగంగా పారిపోయే ఆలోచనలకు గాలం వేసి దగ్గరకు లాగి నిగ్గుదేల్సాలన్న ఈ ఆలోచనా ఆ ప్రయత్నంలో భాగమే. </span></p> <p><span lang="TE" style="font-family:Gautami;">మనసు నిండా ఎన్నో ఆనందాలు, అసంతృప్తులు, ఆవేశాలు. నా చుట్టూ కదలాడే ప్రపంచం క్షణానికో అనుభూతిని మిగుల్చుతున్నప్పుడు వాటన్నింటికీ ప్రతిస్పందించకపోతే నా మనసు ద్వారాలు స్వయంగా మూసుకున్నట్లు కాదూ...!<span> </span>అందుకే ఏదైనా, ఎవరేమనుకున్నా, ఎవరి మానసిక స్థాయిలో నా రాతలను ఎలా స్వీకరించుకున్నా.. నా రాతలను బట్టి నాకంటూ ఓ అసమగ్రమైన </span>"<span lang="TE" style="font-family:Gautami;">ముద్ర</span>"<span lang="TE" style="font-family:Gautami;"> వేయబడుతుందని తెలిసినా.. నా రాతలకు నా మనసుని సాక్షిని చేసుకుని నాదైన శైలిలో విభిన్న అంశాలపై ఇప్పటిలానే రాస్తాను.</span></p> <span lang="TE" style="font-family:Gautami;">ఇదీ ఒక టపానేనా.. ఏముంది ఇందులో అని ఓ సందేహమూ కొందరికి వస్తుంది. నన్ను నేను ఆవిష్కరించుకోవడానికి నా ఆలోచనలను మధించుకుంటూ నా ఆలోచనా సరళిని బ్లాగు మిత్రులతో పంచుకోవడానికి చేసిన ప్రయత్నమే ఇది.<span> </span></span>"<span lang="TE" style="font-family:Gautami;">సాంకేతికాలు</span>"<span lang="TE" style="font-family:Gautami;"> బ్లాగు నుండి </span>"<span lang="TE" style="font-family:Gautami;">సామాజికం</span>"<span lang="TE" style="font-family:Gautami;"> వైపు దృష్టి సారించినప్పుడు </span>"<span lang="TE" style="font-family:Gautami;">అస్సలు నేనేం రాయగలను</span>?" <span lang="TE" style="font-family:Gautami;">అన్న ప్రశ్నతో ప్రారంభమై కుప్పలు తెప్పలుగా కమ్ముకుంటున్న ఆలోచనల్లో దేనిపై రాయాలో నిర్థిష్టంగా నిర్థారణకు రాలేకపోయిన క్షణం ఏర్పడిన ఆలోచనే </span>"<span lang="TE" style="font-family:Gautami;">రాయగలగాలే గానీ ఈ అస్పష్టతా ఓ టపాగా ఎందుకూ రాయకూడదు?</span>"<span lang="TE" style="font-family:Gautami;"> అన్నది! ఇదే మాదిరి ఊగిసలాటను తోటి మిత్రులు నిరంతరం ఎదుర్కొంటూనే ఉంటారు కదా అని వెంటనే కీబోర్డ్ కి పనిచెప్పాను.</span><span lang="TE"> </span><span lang="TE" style="font-family:Gautami;">అందుకే ఇదీ ఓ టపాగా అక్షరాల్లోకి అమరింది. అదన్నమాట సంగతి. </span><span lang="TE" style="font-family:Wingdings;"><span>J</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13391578-3789968961684624785?l=sridharcera.blogspot.com' alt='' /></div>నల్లమోతు శ్రీధర్noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-13391578.post-46316124219353240382008-11-14T11:20:00.000-08:002008-11-26T07:17:43.009-08:00“నువ్వంటే నాకు చాలా ఇష్టం” – ఆడా మగా ఇద్దరి మధ్య చోటుచేసుకునే ఈ సంభాషణని చదవగానే ఎవరు ఎవరితో ఏ సందర్భంలో ఇలా అన్నారో ప్రస్తావించకపోతే ఇదేదో ప్రేమ వ్యవహారం అనే సందేహమే అధికశాతం మందికి సహజంగా కలుగుతుంది. ఒకే భావాలున్న ఇద్దరు వ్యక్తులు తమ ఆలోచనలను ఒకరిలో మరొకరు చూసుకుంటూ ఉబ్బితబ్బిబ్బయ్యే వేళ ఇలా ఇష్టాన్ని వ్యక్తపరుచుకోపోతే మనసు నిరాశ చెందుతుంది. ఆ ఇద్దరు వ్యక్తులు ప్రేమికులే కానవసరం లేదు.. స్నేహితులూ ఒకరినొకరు ఇష్టపడొచ్చు. కానీ ఆ ఇష్టాన్ని మనసారా మాటల్లో చెప్పాలన్నా “ఇష్టం” అనే పదం అపార్థాలకు తావిస్తుందేమోనని గుంజాటంలో చిక్కుకునే దుస్థితి మనది. నేస్తం తన స్నేహహస్తంతో హృదయాన్ని తడిమినప్పుడు “నువ్వంటే ప్రాణం మిత్రమా” అని మనసు ఒద్దికగా ఒదిగిపోతూ మూలగకపోతే మనలో స్పందనలు ఏమున్నట్లు? నిష్కల్మషమైన ఆ ప్రేమకు కూడా ఆద్యంతాలు, తర్కాలు అన్వేషించనారంభిస్తే మనలో మానవత ఎంత అడుగంటిపోయినట్లు..?<br /><br />“నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, ఇష్టపడుతున్నాను, మిస్ అవుతున్నాను...” వాక్యాలు వేరైనా భావం ఒక్కటే... హృదయాన్ని మరో హృదయం ముందు పరచడం! “హృదయం” అనేది ఇప్పటి రోజుల్లో మనసుతోపాటు శరీరాన్నీ ప్రేమించే “సంపూర్ణ ప్రేమికుల”కు కట్టబెట్టబడిన పేటెంట్ వస్తువు. ఒకరి హృదయాన్ని మరొకరు తరచి చూడడం ప్రేమికులే చేయాలి. అపోజిట్ సెక్స్ కి చెందిన ఇద్దరు స్నేహితులు భావాలు కలిసి హృదయసావాసం చేసుకోవడం భౌతిక ప్రపంచానికి మింగుడుపడదు. హృదయాన్ని ప్రేమించడం అంటే శారీరక వ్యామోహమూ అందులో అంతర్లీనంగా ఉండి ఉండాలి అనే రీతిలో సినిమాలు, ప్రసారమాధ్యమాలు ఎన్నో హృదయాలకు మధ్య అగాధాలు పెంచేస్తున్నాయి.<br /><br />నా నేస్తం తన ఆప్యాయతతో మనసుని నిమిరినప్పుడు “ప్రియతమా” అని మనసారా పిలవాలనిపిస్తుంది. కానీ గొంతులోనే సమాధి అయిపోతుంది ఆ పిలుపు. అలాంటి పదాలు వాడాలంటే మనసులో లేశమాత్రమైనా నటన లేకున్నా “నాటకీయత” ధ్వనిస్తూ అద్భుతమైన అనుభూతి అతి సాధారణం అయిపోతుందేమోనన్న భయం ఆవరిస్తుంది. భావవ్యక్తీకరణకు, ఇరువురు వ్యక్తుల మధ్య అనుబంధాన్ని పటిష్టం చెయ్యడానికి ఆలంబనగా నిలిచే ఆణిముత్యాల్లాంటి.. “ఇష్టం, ప్రేమ, ప్రియతమా, నేస్తమా... ప్రేమతో” వంటి పదాల్ని సినిమాల్లో యువహృదయాల్ని ఆకట్టుకుని కనకవర్షం కురిపించుకోవడానికి విచ్చలవిడిగా వాడేసి ఎంత చులకన చేశారో తలుచుకుంటే హృదయం తరుక్కుపోతుంది. యంత్రాల మధ్య భౌతికంగా మనమూ యంత్రాలమైపోయాం. గాఢమైన అనుభూతులను చులకనైపోయిన అమూల్యమైన పదాలతో పలకలేక మనసునూ యాంత్రికం చేసుకుంటూ సాగుతున్నాం.<br /><br />ఇరు హృదయాల మధ్య సాన్నిహిత్యం చోటుచేసుకోవడానికి మన సమాజంకొన్ని అర్హతలు అనధికారికంగా నిర్దేశిస్తోంది. అయితే ప్రేమికులు కావాలి. లేదా రక్త సంబంధం కావాలి. ప్రేమికులు నాలికపై నుండి చిలకపలుకులు పలికినా దేవదాస్ పార్వతిలతో పోలుస్తూ ఎక్కడలేని ముగ్ధత్వం ఆపాదించబడుతుంది. తల్లిదండ్రులకు, బిడ్డలకు మధ్య ఉండే అనుబంధం, అన్నాచెల్లెళ్ల ప్రేమానురాగాలు... కూడా మన ప్రపంచానికి రిస్క్ లేదు. ఎటొచ్చీ అపోజిట్ సెక్స్ కి చెందిన ఇద్దరు స్నేహితుల మధ్య ఏర్పడే అనుబంధమే.. దాని అంతేదో తేల్చాలి అన్నంత నిద్రలేకుండా చేస్తుంది సమాజాన్ని! ఇక ఆ ఇద్దరి మధ్య ప్రేమ, ఇష్టం వంటి పదాలు సమాజపు పాము చెవులకు విన్పిస్తే ఇంకేమైనా ఉందా? పుకార్లని షికారు చేయించి ఇద్దరి మనసులు విరిచేసి పైశాచికత్వం నిరూపించుకోదూ...?<br /><br /><div style="text-align: left; font-style: italic;">నేను ICWAI చదివేటప్పుడు నీలిమా కిరణ్ అని ఓ ఆత్మీయనేస్తం ఉండేది. సబ్జెక్టుల్లో ఒకరికొకరు సహాయపడడం దగ్గర్నుండి, ఒకరి అనుభూతులు మరొకరు షేర్ చేసుకోవడం వరకూ ఇద్దరం వేరైనా ఇద్దరం ఒక్కరమే అన్నంత సాన్నిహిత్యం ఉండేది. నూటికి నూరుశాతం అది స్నేహం! దురదృష్టవశాత్తు మా స్నేహానికి కల్మషం ఆపాదించబడింది. ఒకరోజు కాలేజీ డైరెక్టర్ ఈ విషయమై తన మనసుని గాయపరిచేలా మాట్లాడడం తెలిసి నేనూ కలత చెంది తెలిసీ తెలియని ఆ వయస్సులో ముప్పైకి పైగా స్లీపింగ్ పిల్స్ మింగి చావుకు కొన్ని నిముషాల దూరం వరకూ వెళ్లి వచ్చాను. సమాజపోకడలపై అప్పటి నుండి ఆ అసంతృప్తి మేటవేసుకుపోయి ఉంది. ఇదిగోండి.. ఈరోజు <a href="http://manalomanamaata.blogspot.com/">రమణి</a> గారు <a href="http://manalomanamaata.blogspot.com/2008/11/blog-post.html">“మాటే మంత్రం”</a> అనే పోస్టులో..<br /></div><br /><blockquote><span style="font-style: italic;">అన్ని అద్భుతమైన వ్యక్తీకరణలను ప్రేమకి ముడిపెట్టి మిగతా మానవ సంబంధాలకు(అవి ఏమైనా కావొచ్చు,స్నేహం, అక్క చెల్లెళ్ళు, అన్నా తమ్ముడు) ఎంత అన్యాయం చేశారో అస్సలు ఈ సినిమా రచయితలకు తెలియదు...</span><br /></blockquote><br />అని రాస్తే మనసు ఓ క్షణం చలించింది. హృదయం, ప్రేమ, ఇష్టం వంటి పదాలను, మనుషుల మధ్య అనుభూతులను భ్రష్టుపట్టిస్తూ నిజమైన అనుబంధాలను సమాజం ఎంత నిర్థాక్షిణ్యంగా కాలరాస్తుందో నా స్వీయ అనుభవంతో రాద్దామని చేసిన ప్రయత్నమే ఇది. తన పోస్ట్ ద్వారా ఈ ఆలోచనను రేకెత్తించిన <a href="http://manalomanamaata.blogspot.com/">రమణి</a> గారికి ధన్యవాదాలు.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13391578-4631612421935324038?l=sridharcera.blogspot.com' alt='' /></div>నల్లమోతు శ్రీధర్noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-13391578.post-48090678840618682732008-11-13T01:03:00.000-08:002008-11-26T07:18:16.542-08:00ప్రతీ మనిషికీ ఓ పర్సనల్ జోన్ ఉంటుంది. దాన్ని చేధించి వారి అంతరంగానికి సమీపంగా చేరుకోవడం చాలా కష్టమనే చెప్పాలి. తల్లిదండ్రులు, భార్య, భర్త, పిల్లలు, తోబుట్టువులు, స్నేహితులు ఎవరూ ఒక స్థాయికి మించి ఆ మనిషి యొక్క పర్సనల్ జోన్ లోకి ప్రవేశించలేరు. కానీ కొన్ని మానవ సంబంధాల్లో అవతలి వ్యక్తిపై ఉన్న ప్రేమ, సాన్నిహిత్యం కొద్దీ వారి అంతరంగ ప్రపంచంలోకి చొరబడి వారిని పూర్తిగా వశం చేసుకోవాలనే ప్రయత్నాలు జరుగుతుంటాయి. పిల్లల పట్ల తాము కనబరుస్తున్న ప్రేమ, బాధ్యతలను ఆసరాగా చేసుకుని తామే వారు, వారే తాము అన్నంతగా వారితో జీవితాన్ని పెనవేసుకుపోయిన తల్లిదండ్రులు వారి అన్ని బాగోగులనూ చూడాలన్న తాపత్రయంతో సదరు పిల్లల యొక్క పర్సనల్ జోన్ లోకీ ప్రవేశించి దిశానిర్దేశాలు చెయ్యడానికి ప్రయత్నిస్తుంటారు. ఒక స్థాయికి మించి ఎవరి జోక్యం స్వాగతించకపోవడం మానవ సహజనైజం. అందుకే తల్లిదండ్రుల మితిమీరిన జోక్యాన్నీ పిల్లలు "నా సంగతి నాకు తెలుసు కదా. అన్నీ నువ్వే చెయ్యాలనుకుంటావు." వంటి మాటలతో తిరస్కరించడం కన్పిస్తూ ఉంటుంది. అలాగే భార్యాభర్తల మధ్య కూడా ఇదే మాదిరి సంఘర్షణ చోటుచేసుకుంటూ ఉంటుంది. పెళ్లయిన తర్వాత తన భార్య, తన భర్త పూర్తిగా తన స్వంతం, అన్నీ తనకు తెలిసి జరగాలి, లేదా తాను తెలుసుకోవాలి, లేదా తాను వారి ప్రతీ కదలికను దిశానిర్దేశం చెయ్యాలి వంటి స్వార్థంతో కూడిన అపరిమితమైన ప్రేమ కావచ్చు, లేదా స్వార్థమే కావచ్చు దంపతుల్లో కన్పిస్తుంటుంది. కొందరైతే ప్రేమ పేరుని అడ్డుగా పెట్టుకుని జీవిత భాగస్వామి పర్సనల్ జోన్ లోకి ప్రవేశించి అన్నీ తామే అవ్వాలన్న కోరికతో భాగస్వామి మనసుని విరిచేవారూ కన్పిస్తూ ఉంటారు. ఇలా చెప్పుకోవాలంటే జీవితంలోని వివిధ దశల్లో తమదైన వ్యక్తిత్వంలోకి ఎవరినీ చొరబడకుండా రక్షించుకోవడానికి మనుషులు చేసే తిరస్కరణలు, తద్వారా గాయపడే అహాలు, తద్వారా బంధాల మధ్య ఏర్పడే అగాధాలు.. ఇదో నిరంతర ప్రక్రియ. కాకపోతే ఎంత ఆత్మీయులైనా, మన వద్ద ఎంత ప్రేమ ఉన్నా వారి మనసులోకి మనం కొంతవరకే చొచ్చుకుపోగలం, అంతకుమించి సమీపంగా వెళ్లాలనుకుంటే నిరాశే మిగులుతుంది అనే ప్రజ్ఞ కలిగి ఉంటే మనుషుల మధ్య అపార్థాలకు తావుండదు.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13391578-4809067884061868273?l=sridharcera.blogspot.com' alt='' /></div>నల్లమోతు శ్రీధర్noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-13391578.post-30646253034881398232008-11-04T23:05:00.001-08:002008-11-26T07:19:00.943-08:00"అందరిలాంటి వ్యక్తిని కాదు నేను" అనుకుంటూ మనకిమనం ప్రత్యేకతను ఆపాదించుకోవడం ద్వారా మనం ఎంతో సంతృప్తిని మూటగట్టుకుంటుంటాం. ఇలా విభిన్నంగా ఉండాలన్న కోరికే ఒక రకంగా మన జీవితానికి జీవం కూడా పోస్తుందేమో! సామాజిక సంబంధాల్లో మనదైన ముద్రని స్థిరీకరించడానికి మనసు ఉవ్విళూరుతుంటుంది. అందుకే ఇంకొకరిని అనుకరించడం మనస్కరించదు. ఎన్నో అనుభవాల కలబోతగా విభిన్నమైన వ్యక్తిత్వం ఈపాటికే సంతరించుకోబడిన వ్యక్తుల గురించి కాదు ఇక్కడ ప్రస్తావిస్తున్నది! నూటికి తొంభైతొమ్మిది మనస్థత్వాలు మానసికంగానో, సామాజికంగానో, ఆర్థికంగానో.. ఏదో ఒక పార్శ్యంలో ఓ గుర్తింపుని సంతరించుకోవడానికి తాపత్రయపడేవే. ఎక్కడి వరకో ఎందుకు అందరికన్నా భిన్నంగా రాయాలన్న చిన్న కాంక్ష లేకపోతే ఈ బ్లాగుని ప్రారంభించాలన్న పురుగు కూడా నా మనసుని తొలిచి ఉండేది కాదు. జన్మతః మనసులో "నేను ప్రత్యేకం" అనే భావం మేటవేసుకోపోయి ఉన్నట్లయితే.. జీవితాంతం మానసికంగానూ, సామాజికంగానూ మనుషుల్లో ఎదుగుదల కరువయ్యేదేమో! మనల్ని నడిపిస్తున్న అదృశ్యశక్తి ఇది. ఏ క్షణమైతే "నేను అందరిలాంటి వ్యక్తిని, లేదా అందరికన్నా తక్కువ వ్యక్తిని" అన్న భావన మన అహాన్ని సజీవంగా నిలుపుతున్న కాంక్షని కాలరాస్తూ మనసులో చొరబడుతుందో ఆ క్షణం నుండి బ్రతుకు అతి సాధారణమైపోతుంది. నాకు "అహం" లేదు అంటూ మనం చిలకపలుకులు పలుకుతుంటాం కానీ పరిమిత స్థాయిలో ఆ భావనే లేకపోతే అందరి జీవితాలు నిస్సారంగానే ఉంటాయి. అందరికన్నా బాగా చదవాలి, పిల్లల్ని మనదైన పద్ధతిలో పెంచాలి, వ్యాపారంలో మనదైన ముద్రవేయాలి.. ఇలాంటి ఆలోచనలు చేయకపోతే జీవితాలకు ఇప్పటి తళుకులు ఎక్కడి నుండి వచ్చేవి? అందరికన్నా భిన్నంగా ఉండాలన్నది కొందరిని పెడద్రోవలనూ తొక్కిస్తుంది. అలాంటి వారి ప్రస్తావనా ఇక్కడ అప్రస్తుతమే. జీవితాన్ని నడిపిస్తున్న ఆ "ప్రత్యేకవాదాన్ని" :) పదిలంగా కాపాడుకుందాం.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13391578-3064625303488139823?l=sridharcera.blogspot.com' alt='' /></div>నల్లమోతు శ్రీధర్noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-13391578.post-76963499132258033482008-11-04T07:57:00.000-08:002008-11-26T07:19:25.867-08:00తెలుగు బ్లాగ్లోకంలో మిత్రులు చేసే ఎన్నో అద్భుతమైన టపాలను చదివేటప్పుడు కొన్ని క్షణాలపాటు మనసులో ఏ మూలనో వెలితి మెలిపెడుతుంది. <a href="http://computerera.co.in/blog">"సాంకేతికాలు"</a>ని సక్రమంగా నిర్వహిస్తే చాల్లే అని అప్పటికప్పుడు సర్ధిచెప్పుకుని సాగిపోతూ ఉన్నాను. విభిన్న ఆలోచనలు మనసుని ముప్పిరిగొని అస్పష్టంగా కదలాడేటప్పుడు "వాటి ఘోషకి అక్షరరూపం ఇస్తే ఆ అలజడి శాంతిస్తుంది కదా" అని మళ్లీ మనసు మూలిగినా గొంతునొక్కిపెడుతూ వచ్చాను. ఈ నింయతృత్వపోకడలు చూసి మనసెక్కడ తిరగబడుతుందోనన్న భయంతో కంప్యూటర్ ఎరా మేగజైన్ లో సంపాదకీయాల్లో ఓ చిన్న వెసులుబాటు కల్పించుకుని నెలకోసారైనా గళాన్ని విప్పుతున్నాను. అయినా అసంతృప్తి తొలగడం లేదు. తెల్లారిలేచించి మొదలు ఆదమరిచి నిద్రపోయేవరకూ మనసులో ఎంతో భావసంఘర్షణ జరుగుతూ ఉంటోంది. ఎలాగైనా అప్పుడప్పుడు కొంత తీరుబడి చేసుకుని దానికి ఓ రూపం సంతరించి ఇవ్వకపోతే ఆ సంఘర్షణ మనసులో చిక్కుముడులుగా ముడిపడిపోతుందేమోనని.. ఎంతోకాలం ఊగిసలాటకు తెరదించి ఇన్నాళ్లకు "మనసులో.." పేరిట ఈ బ్లాగుకి శ్రీకారం చుట్టాను. అందరి ఆదరాభిమానాలు లభిస్తాయని ఆకాంక్షిస్తూ..<br /><br />- నల్లమోతు శ్రీధర్<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13391578-7696349913225803348?l=sridharcera.blogspot.com' alt='' /></div>నల్లమోతు శ్రీధర్noreply@blogger.com19